Je kruipt, je krampt, je huilt en kijkt me aan
Mama, mammie, au ik heb zo’n buikpijn
ik hou je vast in mijn machteloze armen
spreek woorden van troost en bemoediging die ik zelf niet geloof
wat heb je nou aan mij, ik heb je zo weinig te bieden
en weer, en meer en nog steeds jouw pijn
en dan, ik had ‘m kunnen zien aankomen denk ik
een zieke golf dwarsliggers, glorieus over me uitgekotst
ik druip ervan en voel me op een zurige manier een beetje opgelucht…
Je weet niet half hoeveel je te bieden hebt…
Lief!
Belangrijker is natuurlijk of de patient zich ook opgelucht voelde na deze zure oprisping.
Ha die Frans, gelukkig was ook de patiënt enigszins opgelucht.
Hey, je bent weer in de lucht! Gezellig! Is ie al uitgekotst? Je krijgt er zoveel voor terug hè?
Ha die Eef, ja hij heeft daarna geen druppel meer (over)gegeven. En mijn haar zit sindsdien echt stukken steviger dus inderdaad; ik kan het iedereen aanbevelen.